IP-video in CCTV bewaking

Analoge video versus IP-video. Het verschil is, dat in IP-videonetwerken analoge camera's via digitale encoders op het netwerk worden aangesloten of worden vervangen door speciale IP-camera's. Kilometers zware coaxkabels worden vervangen door een gedistribueerde infrastructuur, bestaande uit vaste en draadloze LAN's en WAN's en internet. VCR's (analoge videorecorders) en DVR's (digitale videorecorders) worden ook vervangen door NVR's (netwerk-videorecorders) of harddisk-arrays die overal in het netwerk aangesloten kunnen worden. Hierdoor wordt optimaal gebruik gemaakt van de systeemcapaciteit en ontstaat een extra ingebouwde redundantie. Bovendien zorgt het gebruik van digitale videocompressietechnologie ervoor dat de beelden makkelijker beheerd kunnen worden en de systeemcapaciteit optimaal wordt benut doordat het netwerk niet overbelast raakt.   

IP-adressen voor elke camera. In IP-videonetwerken krijgen alle CCTV-camera's en opslagapparaten een eigen IP-adres. Alles kan vanuit een controlecentrum worden bekeken en beheerd. Als het netwerk eenmaal is geïnstalleerd, kunnen dankzij de plug-and-play-functionaliteit op eenvoudige wijze voor IP geschikte apparaten worden toegevoegd of verwijderd.

IP-functionaliteiten. Maar dat is nog niet alles. Met IP-video is het ook mogelijk om eenvoudig "intelligente" functionaliteiten in camera's te implementeren. Dit begint met bewegingsdetectie en gaat tegenwoordig tot Intelligent Video Analysis (IVA), dat real-time beelden vergelijkt met "bekende regels" voor het detecteren van verdachte gebeurtenissen of vreemd gedrag dat anders onopgemerkt zou blijven voor de bewaker die verantwoordelijk is voor de monitoren.

IP-bewakingsonderdelen. Net als bij traditionele analoge CCTV-systemen bestaat een IP-videosysteem uit vier belangrijke onderdelen: beeldregistratie, beeldtransmissie, opslag en videomanagement.